SKÁTAMÓT Í FINNLANDI 2004
Að morgni 24. júlí sumarið 2004 lögðu sautján Víflar af stað á Tarus, landsmót skáta í Finnlandi. Þegar við komum út úr vélinni var steikjandi hiti (og sviti). Við hoppuðum og skoppuðum uppí rútuna og keyrðum á blússandi ferð til Turku. Þegar við komum til Turku tóku á móti okkur finnskir skátar sem ætluðu að hýsa okkur. Allir fóru heim með sínum gestgjafa og gerðu eitthvað skemmtilegt áður en þeir fóru að sofa.
Á öðrum degi fórum við til Múmínlands með múmínrútunni. Þetta var rosalega gaman og við hittum allt múmínliðið. Eftir það fór helmingur hópsins á ströndina en hinn helmingurinn fór í bæinn.
Þriðji dagurinn fór í það að fara um söfn og skoðuðum mikið af drasli í Turku m.a mjög flottan kastala. Flestir týndust í honum en fyrir rest komust allir út úr honum. Eftir það fóru í grillveislu með finnsku skátunum, þar fórum við í leiki og kynntumst aðeins þeim krökkum sem við áttum eftir að eyða næstu dögum með.
Á síðasta deginum í Turku fórum við niður í skátaheimili finnsku skátana og þar þurftum við að bera helling af dóti sem við þurftum að nota á mótinu upp úr kjallaranum. Eftir það fóru allir í bæinn að versla, strákarnir keyptu sér loftbyssur og hnífa og stelpurnar keyptu sér föt og fínerí.
Daginn eftir vöknuðum við mjög snemma og tókum heljarstökk uppí rútuna og keyrðum eftir forugum og skítugum veginum til Padasjoki, þar sem mótið var haldið. Þegar við komum tókum við kollhnís útúr rútunni og þurftum að drífa okkur í regnföt því það var hellidemba, og þá meinum við heeeeeeeeeeeellidemba sem hélst reyndar nánast ¾ hluta af mótinu. Svo þurftum við að bera allt dótið okkar og eitthvað af sameiginlega dótinu og labba ótrúlega langt til að komast að svæðinu okkar. Þar þurftum við að tjalda í rigningunni og það tók ótrúlega langan tíma að koma tjöldunum fyrir því að það voru tré allsstaðar. Þegar við vorum loksins búin að tjalda fórum við með rennandi blauta dótið okkar inní rennandi blauta tjaldið okkar og komum okkur fyrir. Þegar allir voru búnir að tjalda og koma sér fyrir voru finnsku skátarnir búnir að reisa “matartjald” sem var eiginlega bara smá segldúkur á prikum sem gerði ekkert annað en að leka. Við fengum viðbjóðslega karrý”súpu” í kvöldmat sem var alveg eins og einhver karrýsósa + nokkrir regndropar, því að matartjaldið lak alveg hryllilega. Um kvöldið var setning sem átti að vera kl. 20:00 en nei nei, hún var kl. 21:30, og allan þennan tíma sem við vorum að bíða stóðum við úti í rigningunni í þvílíkum troðningi. Og svo þegar setningin loksins byrjaði heyrðist ekkert annað en eitthvað bullmál, kallað finnska og sænska til skiptis. Eftir þennan dag voru allir mjög þreyttir og blautir og sofnuðu fljótlega í tjaldinu sínu!
Næsti dagur leið fljótt, það var ennþá rigning og það hafði ringt alla nóttina þannig að það var allt rennandi blautt!
Mótsvæðinu var skipt í 7 svæði, Stocken, Patikka, Savotta, Kulo, Uitto, Justeeri og Korpi sem var svæðið okkar. Á mótsvæðinu voru margar búðir og sjoppur þar á meðal hin geysivinsæla Hard Stock café sem var á Stocken.Við fórum oftast á Hard Stock café en þar var margt hægt að fá t.d. kandíflos, ís, nammi, Pringles, bakarísmat og margt fleira!
Á 7.degi (3. degi mótsins) vöknuðum við kl. 6 til að fara á kanó á einu af billjón vötnum í Finnlandi! Þann dag áttum við einnig að læra á áttavita og fórum í langan göngutúr til að læra enn betur á hann. Svo var borðaður vondur kvöldmatur og farið að sofa.
Við vöknuðum kl:7:00 daginn eftir og fórum í fána eftir að hafa borðað finnskan hafragraut með berjasósu, bjakk! Eftir fánann fórum við í eina fáránlegustu dagskrá EVER!!! Við löbbuðu ótrúlega langt til að planta einu tré og löbbuðum svo til baka. Svo áttum við að búa til sög til að fara með í sólarhringshæk daginn eftir. Um kvöldið fórum við á risakvöldvöku. Þar þurftum við að bíða heillengi eins og vanalega og urðum rennandi blaut. Svo fórum við að sofa.
Næsta dagur var tekin snemma, eins og venjulega, og áttum að fara í messu í hellidembu en við biðum svo lengi að við fórum bara. Við birgðum okkur upp með nammi fyrir hækið, dúlluðum okkur þangað til að við fórum í hæki. Okkur var skipt í hæk-hópa og okkar hópur var ágætur. Við vorum með 3 stelpum og einum foringja, öllum finnskum. Ein stelpan var alltaf með gulan klút á hausnum svo við kölluðum hana Gulklútu. Hún var alltaf öftust í hópnum og var alltaf að reka á eftir okkur íslensku stelpunum. Svo þegar Gulklúta dróst aftur úr þá kallaði hún alltaf á foringjann: ”Bellava, Bellava!!!” þannig að við ákváðum að foringinn héti Bellava. Einnig var ein stelpa í hópnum sem sagði kannski 2 orð í öllu hækinu þannig að við vissum ekkert hvað hún hét. Það var ein stelpa í viðbót sem var einu ári yngri en við og einu ári eldri en Gulklúta og ungfrú Þögul. Hún talaði ensku og var skemmtileg en veiktist nánast í byrjun hæksins þannig að við þurftum að hanga með hinum og Bellava talaði varla ensku. Segldúkurinn sem átti að verða skýli var allt öðruvísi en okkur hafði verið kennt að tjalda svo að við lentum í þvílíkum vandræðum og vorum langt fram á kvöld að tjalda því. Bellava og hinar voru löngu búnar að tjalda sínu skýli en þær hjálpuðu okkur þegar við báðum þær um hjálp. Loks náðum við nokkurn veginn að ljúka við skýlið með því að binda það við tré. Svo lögðumst við til hvílu í þessu “æðislega skýli”.
Við sváfum allar í ullarfötum, í ullarsokkum, ofaní svefnpokanum og með mosquito-net yfir höfðinu. Þegar við vöknuðum vorum við allar útataðar í mosquito-bitum vegna skýlisins sem var svo bæklað! Heba sem hafði verið með 26 bit fyrir var nú komin með slétt 200 mosquito-bit!
Við gengum til baka, elduðum meira að pasta sjálfar á leiðinni og finnsku stelpurnar hjálpuðu okkur ekki NEITT! Heba hrærði svo hratt í pastasósunni að það sullaðist á Jóhönnu sem fékk brunasár- átsj! Er við komum heim eftir hækið gengum við frá dótinu og fórum á útlendingakvöldvöku þar sem aðeins Víflar og nokkrir fleiri voru á. Það var mjög gaman. Við fórum m.a. að synda, í gufu, grilluðum pylsur og sungum. Daginn eftir, þ.e. næstsíðasta daginn á mótinm fórum við í dagskrá þar sem við áttum að leysa verkefni og fá mismunandi litaðar perlur fyrir, sem við söfnuðum á öryggisnælu. Við fengum nokkuð margar perlur en við náðum ekki að gera öll verkefnin. Eftir hádegismatinn, sem var vondur að venju, var farið í beltagerð. Allir gerðu sér myndarlegt belti úr leðri.
Um kvöldið var risa lokakvöldvaka og sem endaði með að allir kveiktu á neonljósum, sem var mjög flott.
Síðasta daginn vöknuðum við snemma til að hjálpa finnsku skátunum að ganga frá. Þeir voru búnir með það mesta kvöldið áður, meira að segja að ganga frá tjöldunum. Við kvöddum þá síðan og biðum eftir að við gætum yfirgefið svæðið.
Rútan okkar átti ekki að fara fyrr en um fjögur leytið þannig að við vorum bara að hafa það gott á ströndinni þangað til. Við fórum með rútunni til Helsinki og í tívolí-tívolí-tívolí-lí-lí um kvöldið. Það voru sjúklega snilldarlegir rússíbanar og helmingur hópsins kom rennandi blautur út úr einum rússíbananum. Við gistum í íþróttasal í kirkjuskóla og þar voru kaðlar og meira skemmtilegt!
Morguninn eftir fengum við GÓÐAN morgunmat og fórum svo að versla. Við urðum mjög sein á flugvöllinn en allt reddaðist að lokum. Farastjórinn okkar hafði aldrei verið jafn stressuð og þá.
Flugið gekk vel og allir voru í þvílíku stuði í flugvélinni. Flugfreyjurnar þurftu að sussa nokkrum sinnum á okkur en það var í lagi. Þetta var ÞVÍLÍKT SKEMMTILEG ferð og benda má á það að þetta var ekki eins leiðinlegt og sumar lýsingarnar benda til. Veðrið batnaði í lok mótsins og gerði mjög mikla lukku.
Jóhanna Jóhannsdóttir,
Hildur Hafsteinsdóttir,
Heba Ýr Pálsdóttir.
